چه حس غریبی بعد مدتها باز نشستم تا بنویسم یهو دلم گرفت و باز هوس نوشتن زد به سرم

این روزها هوس های عجیبی به سرم میزنه

هوس کشیدن یه نخ سیگار تو کوچه ی خلوت باران زده و نگاه به چراغ های خانه های خوشبخت

هوس شنیدن آهنگ های داریوش

هوس یه خواب عمیق

هوس یه زندگی خوب و راحت ، هوس یه خنده ی از ته دل به یاد بچگی ها ، هوس دوتا حرف راست شنیدن

هوس یه دعوا سر محل و سر و صورت خونی به خونه اومدن

هوس اینکه یه تفنگ داشته باشی و مثل غرب وحشی بری تو خیابون و تصفیه حساب کنی با تمام نامردها

هوس یه قهوه ی گرم توی کافی شاپ داش علی

هوس اینکه بری یه جا که قانونی نباشه آزاد زندگی کنی واقعا جدیدا از هر چی قانونه حالم بهم میخوره

هوس یه شب شعر با بچه های دانشگاه  ، هوس یه رباعی از خیام با شراب ، هوس یه فال خافظ با مرغ عشق ، هوس شعر قیصر و فروغ

هوس یه سیگار پشت دانشکده کشیدن، با موبایل سر کلاس حرف زدن زیر میز از ترس استاد ، هوس نشتن ته کلاس و تیکه انداختن آخ یادش بخیر ...

جدیدا دیگه تصمیم گرفتم هیچ برنامه ای برای زندگیم نریزم خسته شدم بس که به هرچی تلاش کردم برسم نرسیدم آره شاید بعضی ها بگن شکست مقدمه ی پیروزیه ولی ما که همش شکست پشت شکست به نظر خودم روزگار وایساده ببینه من میخوام چیکار کنم بزنه اونو خراب کنه و نذاره انجامش بدم الان دیگه تو زندگیم هیچ چیز برام مهم نیست دیگه هیچ چیز نمیتونه منو شاد کنه اگه همین هوس ها نبودن که من میمردم الان دقیقا شدم یه آدم بی هدف که فقط صبح هامو شب میکنم دیگه هیچی هیچی هیچی...

این شعر رو بخونید این هم درباره ی یه خانه به دوشه :

ای پرنده ی مهاجر ، ای پر از شهوت رفتن

فاصله قد یه دنیاست بین دنیای تو با من

تو رفیق شاپرکها من تو فکر گله مونم

تو پی عطر گل سرخ من حریص بوی نونم

دنیای تو بی نهایت همه جاش مهمونی نور

دنیای من یه کف دست توی سقف سرد یک گور

من دارم تو آدمک ها میمیرم ، تو برام از پریا قصه میگی

من توی پیله وحشت میپوسم ، برام از خنده چرا قصه میگی

پی نوشت1: نرید بگید مهراد مرد نیست نمیتونه با مشکلاتش کنار بیاد و پیروز بشه ! نه بخدا من مقاومت میکنم ولی دیگه خسته شدم خسته

پی نوشت 2: من موندم این آدم ها چقد میتونن کوچیک باشن ، اونروز رفتم دیدم پیش پای خودم رفتن زیر آبمو زدن یا وقتی وایمیسن به یه سرباز زور میگن نمیدونم چه لذتی براشون داره واقعا براشون متاسفم دنیای کوچیک بی ارزشی دارن واقعا بیشتر اعصاب خوردی هام از این آدم هاست،کسی که غرور فرد دیگه ای که دوسش داره رو به راحتی میشکنه عشق دیگران رو نمیبینه باعث میشه که دیگه هیچ وقت هیچ کسی رو دوست نداشته باشی

(به سلامتی پسری که رفت سربازی مرد بشه ولی وقتی برگشت دید دختری که دوسش داره زن شده)

پی نوشت 3: خوش به حال ما خانه به دوش ها که تو این شبای عید خونه تکونی نداریم

سلامتی همه خانه به دوش ها...

برایم ساقي امشب از شراب و شعر صحبت کن
که بر مستی قسم شعر و شراب اکنون حیاتم هست